طلای آبشده یعنی طلای ذوبشده و بدون ساخت — یک قطعه طلا که هیچ کاری رویش انجام نشده. برای همین اجرت ساخت ندارد، سود ساخت ندارد، و مالیاتش هم عملاً صفر است. طلای ساختهشده (همان زینتی که در مغازه میبینید) غیر از خود طلا، سه چیز دیگر هم روی فاکتور دارد: اجرت، سود فروشنده و مالیات. تفاوت اصلی این دو دقیقاً همین سه قلم است.
پس چرا همه آبشده نمیخرند؟ چون سادگیاش یک روی دیگر هم دارد که پایینتر میبینید.
طلای آبشده دقیقاً چه شکلی است؟
قطعهای طلای ذوبشده، معمولاً بدون شکل خاص. نه نگینی دارد، نه قلابی، نه کار دستی. چیزی که میخرید فقط وزن است و عیار.
این با شمش هم کمی فرق دارد: شمش وزن استاندارد و بستهبندی و شناسنامهی کارخانه دارد، ولی آبشده قطعهای است که وزن و عیارش سر معامله سنجیده میشود.
چرا قیمتش را با مظنه میگویند، نه با گرم؟
بازار عمدهی طلای ایران واحدش مثقال است، نه گرم. قیمت یک مثقال طلای آبشده را «مظنه» میگویند، و همان عددی است که معاملهگرها وقتی میپرسند «مظنه چنده؟» منظورشان است.
یک نکته که خیلیها را گیر میاندازد: طلای آبشدهای که مظنه بر اساس آن اعلام میشود ۱۷ عیار است، یعنی ۷۰۵ در هزار — نه ۱۸ عیار. طلای زینتی مغازه ۷۵۰ در هزار است. پس قبل از مقایسهی این دو عدد، باید عیارشان را به هم تبدیل کرد.
اگر میخواهید تبدیل مظنه به قیمت گرم را کامل یاد بگیرید، مظنه طلا چیست و چه فرقی با قیمت گرم ۱۸ عیار دارد؟ همین یک کار را با فرمول توضیح میدهد.
قیمت طلای آبشده چطور حساب میشود؟
فرض کنید مظنه ۸۰,۰۰۰,۰۰۰ تومن است و میخواهید ۱۰ گرم طلای آبشده بخرید. فروشنده هم ۱ درصد سود میگیرد.
اول از مظنه به قیمت هر گرم میرسیم:
| قلم | عدد |
|---|---|
| مظنه (قیمت هر مثقال) | ۸۰,۰۰۰,۰۰۰ تومن |
| قیمت هر گرم | ۱۸,۴۶۸,۰۷۳ تومن |
| ارزش ۱۰ گرم طلا | ۱۸۴,۶۸۰,۷۳۳ تومن |
| اجرت ساخت | ۰ |
| سود فروشنده (۱٪) | ۱,۸۴۶,۸۰۷ تومن |
| مالیات | ۰ |
| مبلغ نهایی | ۱۸۶,۵۲۷,۵۴۱ تومن |
آن سطر «قیمت هر گرم» از تقسیم مظنه بر عدد ثابت ۴٫۳۳۱۸ به دست میآید. این عدد ترکیب دو چیز است: هر مثقال ۴٫۶۰۸۳ گرم است، و عیار ۷۰۵ باید به ۷۵۰ تبدیل شود.
حالا همین ۱۰ گرم را اگر بهشکل گردنبند میخریدید، با اجرت ۱۵ درصد و سود ۷ درصد و مالیات ۱۰ درصد، حدود ۳۵ میلیون تومن بیشتر میشد. همین اختلاف است که آدمها را سراغ آبشده میفرستد.
میتوانید همین حساب را با عدد خودتان در ماشینحساب طلای آبشده انجام دهید؛ قیمت روز مظنه هم خودش پر میشود.
پس چرا همه آبشده نمیخرند؟
چون آن سه قلمی که آبشده ندارد، در مقابل سه چیز دیگر میگیرد:
عیارش را باید کسی تأیید کند. روی گردنبند مغازه انگ و کد ساخت هست. قطعهی آبشده هیچکدام را ندارد، و عیارش را فقط با آزمایش میشود فهمید. برای همین آبشده معمولاً همراه برگهی آزمایشگاه معامله میشود، و بدون آن برگه عملاً حرف طرف مقابل را باید قبول کنید.
فروشش جای مشخصی میخواهد. طلای زینتی را هر طلافروشی میخرد. آبشده را طلافروش محله معمولاً نمیخرد یا با قیمت پایینتر میخرد، چون خودش باید ببردش بازار.
اندازههایش بزرگ است. با یک میلیون تومن میشود یک انگشتر خرید؛ آبشده معمولاً در وزنهای بزرگتر معامله میشود.
موقع فروش چه اتفاقی میافتد؟
اینجا تفاوت آبشده و زینتی از همهجا واضحتر است.
وقتی طلای زینتی میفروشید، اجرت و سود و مالیاتی که موقع خرید دادهاید برنمیگردد — آن پول بابت ساخت بوده و رفته. برای همین طلای نو را همان روز اگر بفروشید، کمتر از چیزی که دادید میگیرید.
طلای آبشده این مشکل را ندارد، چون اصلاً اجرتی ندادهاید. چیزی که موقع فروش کم میشود فقط سود خریدار است.
وقتی طلا میفروشیم چقدر کم میکنند؟ این حساب را برای هر دو حالت باز کرده است.
آبشده یا سکه؟
هر دو طلای بدون ساختاند، ولی سکه یک چیز اضافه دارد: حباب. یعنی سکه معمولاً از ارزش طلای داخلش گرانتر معامله میشود. آبشده حباب ندارد و قیمتش به ارزش خود طلا نزدیک است.
در عوض سکه را راحتتر میشود فروخت و قطعههای کوچکتری دارد. حباب سکه چیست و چگونه آن را محاسبه کنیم؟ نشان میدهد این حباب روی هر سکه چقدر است.
منابع
- ماده ۲۶ قانون دائمی مالیات بر ارزشافزوده — معافیت اصل طلا و تعلق مالیات فقط به اجرت و سود.
- قیمت لحظهای طلای آبشده و آرشیو قیمت آن در ریون گلد.